24 Mart 2010 Çarşamba

Günlük


Birşeyler karalıyım diye sayfayı açtım. Şu anda ne yazıcağımı bilmiyorum. Sanki zoraki günlük tutuyorum anasını satiyim. Zoraki nasıl günlük tutulur diye sormayın, 26 senelik ömrümün tatbiki 10 senesi günlük tutmak istemekle geçti. Filmlerde falan grüyordum, gevur çocukları günlük tutuyorlardı, günlükleriyle bir cankuş bir kanka olmuşlardı. O gün ne oluyorsa yazıyorlardı oraya, sonra noluyordu dertleri tasaları çözülüyordu anasını satiyim. Tabi günlüğe yazdı diye çözülmüyordu da, film icabı çözülüyordu. Ama ben çok özeniyordum işte, başıma bi bok gelsin günlüğe yazayım, sonra o dert geçince okuyup "vay anasını ne günlerdi, ama ben bunu da atlatmayı bildim" diyeyim istiyordum. Baya gevur özentisi, amerikan köpeğiydim o zamanlar sevgili okur. Misal lisedeydim, büyük bir edebi özentiyle yazdığım o günlük yazılarının çok bir bok olduğunu sanıyordum. Oysa ki o zamanlar kara kitap attila ilhan şiirleri falan okumuşum, ordan burdan çarpıp döşüyordum. Üslubumu skeyim insan az biraz zgün olur. Neyse. Ha bir de o günlüğü sıra altında bırakıyordum, millet alıp okuyordu lan. Oraya yazmışım "ben şafağı seviyorum" diye, hop tüm okul duyuyordu. İngilizce örtmeni mehmet şerif bile duydu anasını satiyim. Derste benimle taşak geçiyordu ibne "vay ümit şafak mafak ne iş lan" diye. Yine de o günlüğün herkes tarafından okunmasına gık demiyordum. Sanıyordum ki herkes benim derdimi üzüntümü paylaşıyor. Baya maldım yani. Asl büyük darbe evimden, ocağımdan geldi: Abim bir gün günlüğü bulmuş, anneme falan bile okumuş. Eve bir geldim elde benim günlük taşşağa sarmış beni çoktan. Rezik kepaze alemin ibişi oldum. Oysa ki gevur filmlerinde böyle omuyordu, herkes diğerinin aşkına kılına tüyüne saygı gösteriyordu. Anlamıştım ki o filmlerle bu hayat farklı.

Neyse işte sonra da günlük tutmaya çok çalıştım. Hep de baya anlamsız geldi, ama zorladım. Var ya 3-4 sene önce bıraktım ha inanmazsınız. Kendimle barıştım o zamanlar heralde. Yeter lan dedim ben michigan high school öğrencisi jonathan mıyım. Bu ne beyhude çaba be arkadaş.

Gerçi ünlü falan bir insan olsam iyi birşey günlük. Ama ben evde sigara içip portakal yiyen bir insanım. N eyazıcam günlüğüme "bugün de kısa lark içip portakal yedim" mi yazcam. Gerkesiz yani

1 yorum:

  1. heyy ben senin portakalına ortak olayım. bu sigara içip portakal yiyen insan lafı çok iyi lan. gözümden yaş geldi valla.

    YanıtlaSil